جمع خوب را چگونه بسازیم؟

12+

 

گاهی از خانه بیرون بیا و خوب فکر کن ببین بازهم می‌خواهی به خانه برگردی یا نه؟

گاهی از ساختمان محل کارت بیرون بیا و فکر کن که چقدر شبیه آرزوهایت هستی؟

گاهی گلی یا درختی را آب بده و حیوانی را نوازش کن و غذا بده ببین هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست؟

گاهی بخشی از حقوقت را به یک بنده فقیر ببخش ببین هنوز در تقسیم عشق تو برنده‌ای یا بازنده؟

گاهی ایوب و گاهی عیسی باش ببین می‌توانی انسان باشی؟

گاهی با موبایلت نباش پای تلگرام نباش، اینستاگرام و فلان و بهمان را بی‌خیال شو، با خانواده‌ات باش، به درد و دل رفیقت گوش بده ببین زندگی فقط همین آهن پاره برقی نیست.

گاهی کودک دورنت را بیدار کن و از او بخواه که آرزو کند و به او قول رسیدن به آرزویش را بده.

و بلاخره از خودت بیرون بیا و خودت را از بیرون تصور کن، به دورتر از خودت بنگر و از خود بپرس از کجا آمده ای؟ کجا هستی؟ و به کجا می‌روی؟ کمی صبر کن، فکر کن و دوباره با تمام تلاش راه درست را ادامه بده، دوباره شروع کن، شروع دوباره شاید سخت اما لذتی دوچندان دارد.

 

شروع دوباره

 

جمعی را تصور کن که افراد آن دوستان تو هستند از اعضای خانواده به تو نزدیک‌تر، انسان‌های صادق و صبور و قابل اعتماداند، با محبت و با وفا، ثروتمند، اصیل و بی‌ریا، خاص و ایده‌آل و دوست داشتنی هستند که هیچ دغدغه‌ای جز پیشرفت تو و یکدیگر را ندارند، بدون هیچ حس منفی، حس خوب را از تو دریغ نمی‌کنند در غم و اندوه و شادی با تو هستند، به فکر خوشبختی تو، به فکر کسب و کارت، ازدواجت، آینده‌ات، پیشرفتت، خانواده‌ات، سلامتی‌ات، فرزندانت، و حتی آرزوهایت باشند، به تو آرزو کردن درست را یاد می‌دهند، اصلاً از تو می‌خواهند که آرزو کنی تا تو را به آن برسانند، تو را با حس خوب آرامش آشنا می‌کنند و تلاش برای رسیدن به آن را به تو یاد می دهند. خانواده را به معنی واقعی کلمه درک می‌کنی اینقدر برایت عزیز هستند که درخوشی و ناخوشی نمی‌توانی تنهایشان بگذاری به خودت بیشتر می‌رسی تا لذت وجود تو را هم درک کنند، ناخودآگاه در این جمع حل می‌شوی و جزیی از آن‌ها می‌شوی، حضورشان را اینقدر احساس می‌کنی که وجودشان برایت یک اصل حیاتی می‌شود و هیچ وقت نمی‌خواهی لذت داشتن این جمع را از دست بدهی.

 

جامعه ایده آل

 

همه این ها را مجسم کن، تصور کن که تعبیر این رویا بشوی و شبیه آرزوهایت، طبیعت را بیشتر دوست داری، عشق را با تمام وجود احساس می‌کنی، احساساتت را بدون هیچ ترسی درمیان می‌گذاری خاص بودن را لمس می‌کنی، هیچ ترسی از حال و آینده نداری، لذت پایدار و بی‌دغدغه را تجربی می‌کنی خیلی راحت‌تر از آنچه که فکر می‌کردی به هرآنچه می‌خواستی رسیدی و درنهایت کودک دورنت به آرزوهایش رسیده و همه این جمع به تو می‌گویند به فضای ایده‌آل خوش آمدی!

تو می‌توانی این جمع را بسازی از خودت شروع کن، برنامه ریزی کن برای خاص بودن، برای داشتن حس خوب، برای داشتن سلامتی، فهم و درک، احترام، دانش و آگاهی، برای داشتن صفات اصیل و ارزشمند، شاید بقیه تلاش تو برای رسیدن به این فضا را بیهوده بدانند، ولی مگر می‌شود کسی ذره‌ای از این فضا را تصور و تجربه کند ولی برای داشتنش تلاشی نکند، پس اول تصور این بهشت را در خودت به وجود بیاور! شک نکن که این جمع و بهتر بگویم جمع‌ها از دیرباز وجود داشته و همچنان وجود دارد ولی تو باید خودت را برای رسیدن به آن آماده کنی و در واقع لایق این جمع بشوی و بعد از رسیدن به آن تمام تلاشت را به کار بگیری که این بهشت را گسترده‌تر کنی و ناگهان متوجه خواهی شد که بهشتیان زیادی، مثل تو وارد شده‌اند و تو دیگر تنها کسی نیستی که این فضا را خواسته‌ای و جامعه ایده‌آل، همان آرمان شهر قصه‌ها ساخته‌ شده و لذت بی‌انتهایی نصیب تو و همه ایده آل‌‌گراها شده است.

 

جامعه ایده آل

 

 


مریم جهانبخش
12+
No votes yet.
Please wait...