لطفا اینقدر حساس نباش! ( راهکارهایی برای غلبه بر حساسیت بیش از حد در فرد)

4+

امروزه شاید داشتن سندرم ((حساسیت بیش از حد)) یا ((حساسیت فوق‌العاده)) به صورت یک مسئله تازه قابل بررسی باشد. در واقع این اصطلاح مدت زمان زیادی نیست که به وجود آمده است.

روانشناسان آمریکایی ((الینه)) و ((آرت آرون)) بیست سال پیش وجود این مشکل را تایید کردند. اما درواقع مشکل ((High sensitive persons))
یا به صورت خلاصه ((HSP)) همیشه وجود داشته است.
یک نفر از پنج نفر (همچنین در میان حیوانات) با حساسیت بالا به محیط به دنیا می‌آیند. صداها، بوها، مزه‌ها و احساسات همگی برای آدم‌هایی که دچار این مسئله هستند، چند برابر شدیدتر و سنگین‌تر احساس می‌شود؛ البته باید گفت که مشکل حساسیت فوق‌العاده، مشکل انسان امروزی هم می‌تواند نام بگیرد.
از شروع سال ۲۰۱۸ میلادی، بیشتر از هر زمان دیگری مسائل تحریک‌کننده اعصاب وجود داشته است. برای شفاف‌سازی موضوع باید گفت که حساسیت فوق‌العاده یک نوع بیماری روحی یا نقض در سیستم عصبی فرد نیست و انسان‌ها به صورت ژنتیکی با این مشکل به دنیا می‌آیند. مغز آن‌ها به صورت طبیعی بیشتر تحریک می‌شود و خود را درگیر مسائل می‌کند.

آیا شما هم در برابر صدا حساسیت دارید؟ مثلا صدای دهان فردی که نزدیکتان نشسته است یا تیک تاک ساعت؟ آیا به راحتی به حالت ناراحتی و غمگینی فرو می‌روید؟ آیا در محیط شلوغ به سرعت کلافه و آشفته می‌شوید؟
آیا در زمان درد کشیدن بیشتر از دیگران عکس العمل نشان می‌دهید؟ آیا گرسنگی می‌تواند اعصابتان را به هم بریزد؟

حساسیت فوق‌العاده

به احتمال زیاد بدون اینکه حتی خودتان اطلاع داشته باشید، دچار حساسیت فوق‌العاده هستید؛ چون افرادی که این مسئله را ندارند، به صورت غیرارادی به مقیاس کمتری به محیط اطراف عکس العمل نشان می‌دهند، مسائل را خیلی بزرگ نمی‌کنند و راحتتر می‌توانند راه حل را پیدا کنند، احساسات مثبت و منفی برای آدم‌هایی که درگیر حساسیت فوق‌العاده هستند می‌تواند به صورت سردرد، خستگی، بی حوصلگی غیرطبیعی، عصبانیت و استرس نمایان شود.
این افراد در زمان رخ دادن مشکلات بدنی و روحی هم شدیدتر از بقیه افراد واکنش نشان می‌دهند و متاسفانه زمان بیشتری ذهن خودشان را درگیر مشکلات جسمی و روحی می‌کنند. گاهی با به کار بردن اصطلاح حساسیت فوق‌العاده این ذهنیت به وجود می‌آید که آدم‌های عادی نیستند و رفتارشان را نمی‌توان در طبقه‌ای از افراد جامعه سازمان‌دهی کرد. این طرز تفکر کاملا اشتباه است. آدم‌های این چنینی درد و احساسات دیگران را خیلی راحت‌تر احساس می‌کنند. البته این موضوع به خاطر داشتن نیروی جادوییشان نیست. بلکه درگیری بیشتر ذهنشان با روح و روان خودشان امکان لمس احساسات بقیه را برایشان راحت تر و قابل قبول‌تر می کند.

آدم‌های خلاق
آدم‌هایی که حساسیت فوق‌العاده دارند فقط درگیر احساسات بد و دردسر نیستند. این مسئله حسن‌هایی هم دارد؛ مثلا به خاطر حساسیت بالا، این افراد خیلی صمیمی و مهربان هستند،
می‌توانند بیشتر و عمیق‌تر از بقیه از موسیقی ناب لذت ببرند، فیلم‌های خوب را بفهمند و غذاهای عالی را مزه کنند. این افراد به خاطر اینکه خیلی کمال‌گرا هستند، در کارشان دقت بیشتری دارند و کمتر در محیط کار اشتباه می‌کنند، با این همه بیشتر از بقیه استرس می‌گیرند و فشار کاری زودتر از بقیه می‌تواند آن‌ها را از پا در بیاورید.
این موضوع حقیقت ندارد که خانم‌ها بیشتر در معرض حساسیت بیش از حد قرار دارند، فقط ممکن است خانم‌ها حساسیت‌شان را زودتر نشان ‌‌ بدهند و احساساتشان را راحتتر بیرون بریزند. اما از نظر علمی، زنان و مردان به یک اندازه از این مسئله رنج می‌برند.

 

باید بدانید که راهی برای خلاصی دائم از این مسئله وجود ندارد و افرادی که دچار این مسئله هستند، باید یاد بگیرند که چگونه با این مسئله کنار بیایند، مثلا داشتن یک برنامه روزمره زندگی کمک می‌کند تا اعصابشان کمتر تحریک شود. خواب خوب شبانه نیز کمک موثری خواهد بود و همین‌طور داشتن زمان‌های استراحت کوتاه در طول روز تا مغز بتواند کمی فکر نکند؛ شاید داشتن یک دفترچه یادداشت کوچک بتواند کمکی در این زمینه باشد تا هر زمان که ناراحتی‌ها و احساسات منفی به سراغ این افراد آمد، آن‌ها را یاداشت کنند.
با این کار آن‌ها به مرور زمان می‌توانند حالشان را بهتر درک کنند و آمدن لحظه بعدی را برای خودشان پیش‌بینی کنند. باید ببینند چه زمانی و در کنار چه کسانی هستند بیشتر ذهنشان درگیر و مشغول باقی می‌ماند؟

آیا زمانی هم که به رستواران می‌روند، همان حس و حال را دارند یا خوردن مزه خاصی مانند فلفل در تغییر حالشان تاثیرگذار است؟ انجام دادن یوگا، مایندفولنس یا ذهن خودآگاهی و خواندن کتابی آرامش‌بخش زمان خواب می‌تواند تاثیرات مثبتی بر روند ذهن حساس بگذارند، جالب است که ورزش‌های سنگین در این مورد کمکی نمی‌کنند و برعکس باعث بیش تحریکی مغز می‌شوند.

با خودتان روراست باشید…
این افراد با حساسیت فوق‌العاده و بالا متولد می‌شوند. نوزادان و بچه‌هایی که دچار این مسئله هستند، کمتر می‌خوابند و بیشتر گریه می‌کنند و می‌توانند به شیر گاو آلرژی نشان بدهند، این کودکان زمانی هم که کمی بزرگ میشوند، دچار حمله‌های گریه و بی‌قراری بیشتری می‌شوند.
گاهی بچه‌ها با حساسیت بالا، بیشتر در لاک خودشان فرو می‌روند و زمانی هم مانند یک دلقک ادا در می‌آورند تا بتوانند توجه بیشتری را به خودشان جلب کنند؛ اما همچنان شب‌ها راحت نمی‌خوابند و محیط اطراف تاثیر بسیار زیادی روی ریتم خواب آن‌ها دارد. در مدرسه و محیط اجتماعی می‌توانند گاهی رفتارهای عجیب و غیرمتعارفی از خودشان بدهند. دورکردن تمام دلایل ناآرامی و سر و صدای محیط، راه‌حل مناسبی برای این بچه‌ها نیست.

 

آن‌ها بالاخره باید یاد بگیرند تا به تنهایی در جامعه زندگی بکنند و وارد دنیای واقعی بشوند. خوشبختانه بچه‌هایی که حساسیت بالایی دارند دارای مزیت‌های زیادی هم هستند؛ آن‌ها خیلی خلاقانه نقاشی می‌کشند. خیلی کنجکاو هستند، به سادگی نظر خودشان را در مورد خاصی مطرح می‌کنند و سریع‌تر از بقیه بچه‌ها در زمان بروز مشکل و بحران، راه حل پیدا می‌کنند. حساسیت فوق العاده در وجود یک انسان را می‌توان به شکل یک استعداد نهفته و هم زمان به صورت یک معضل دید؛ همه چیز بستگی به نگاه شما دارد!

*راهکارهای کمک‌کنند و پیشنهادی برای آرامش خودتان:

_ یک گوشی روی گوشتان بگذارید، موسیقی گوش کنید و عینک آفتابی بزرگی روی چشمانتان بزنید؛ با این روش از شنیدن صداها و دیدن نور راحت می‌شوید.
_ اگر غمگین و ناراحت هستید، فیلم درآم و گریه‌داری بگذارید تا به سادگی بتوانید گریه کنید؛ با روش مجبور به جواب پس دادن به خاطر حس و حال ناشناخته‌تان نیستید.
_ سعی کنید به اندازه کافی بخوابید. اگر بدن و ذهنتان آرامش کافی داشته باشند، راحت‌تر قدرت غلبه‌کردن بر موارد تحریک برانگیز اعصابتان را پیدا می‌کنید.

در روابط عاطفی تان:
حواستان را به روابط شخصی‌تان بدهید؛ ببینید با شریک زندگی، دوستان نزدیک و افراد خانواده‌تان چطور برخورد می‌کنید. شاید متوجه نباشید که در حال زیاده روی‌کردن هستید!
_ با خودتان و شریک زندگی‌تان صادق باشید، عنوان کنید که از چه چیزی بدتان می‌آید و چه چیزی شما را خوشحال می‌کند؟ صحبت کنید و حتی در مواردی از یک مشاور کمک بگیرید.
_کاری را که دوست ندارید و با اصول اخلاقی‌تان همخوانی ندارد، انجام ندهید. شما نمی‌توانید همه را راضی نگه دارید تا شما را دوست بدارند!

محل کارتان:
_محل آرامی را برای انجام کارهایتان پیدا کنید و به جای توجه به صداهای محیط اطراف روی کاری که انجام می‌دهید تمرکز کنید.
_سعی کنید یک کار را در زمان مشخصی به اتمام برسانید؛ با این روش یک کار تمام می‌شود و از آن شلوغی و و ناآرامی خارج می‌شوید.
_بعد از داشتن یک روز کاری طولانی، کارهای انجام شده‌تان را یک جا یادداشت کنید و پرونده فکری آن‌ها را برای خودتان ببندید.

در رابطه با بچه‌ها:
_ به کودکتان کمک کنید تا بعد از یک روز شلوغ آرامش پیدا کند، مثلا یک موسیقی آرام گوش بدهد، یا به آرامی بنشیند و نقاشی بکشد.
_اجازه بدهید کودکتان گاهی گریه کند و جیغ بکشد، سریع او را آرام نکنید، چون او هم باید احساسات داخلی‌اش را بیرون بریزد. نگویید همه چیز درست خواهد شد تا زود ساکت شود و بگذارید احساس کند که حرفش شنیده می‌شود و او را جدی می‌گیرید.

منبع:
نوشتاری در مجله موفقیت

4+
Rating: 3.0/5. From 1 vote.
Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *