مهارتی به نام خودآگاهی (۱)

5+

خودآگاهی یعنی توانایی شناخت خود و آگاهی از نقاط ضعف و قوت، خواسته‌ها، ترس‌ها، رغبت‌ها و تمایلات خود. این توانایی به ما کمک می‌کند تا تصویر واقعی‌بینانه‌ای از خود داشته باشیم و حقوق و مسئولیت‌های‌مان را بهتر بشناسیم. توانایی خودآگاهی را شاید بتوان زیربنایی‌ترین توانایی از سری ده‌گانه مهارت‌های زندگی به شمار آورد.
رشد خود آگاهی به فرد کمک می‌کند تا دریابد تحت استرس قرار دارد یا نه.
این موضوع معمولا پیش شرط ضروری روابط اجتماعی و روابط بین فردی موثر و همدلانه است.
توانایی خودآگاهی اجزایی دارد که عبارتند از:

_آگاهی از نقاط قوت
_آگاهی از نقاط ضعف
_تصویر خود واقع‌بینانه
_آگاهی از حقوق و مسئولیت‌ها
_توضیح ارزش‌ها
_انگیزش برای شناخت

 

شناخت خود
      مهارت خودآگاهی

 

هر یک از ما در زندگی موفقیت‌هایی کسب کرده‌ایم که ناشی از توانایی‌ها و استعداد‌هایمان است، که آجرهای ساختمان اعتمادبه‌نفس ما را تشکیل می‌دهد. اعتمادبه‌نفس هم مانند خودپنداره و عزت‌نفس در تمایلات اجتماعی شکل می‌گیرد. کسب مهارت خودآگاهی، نقش مهمی در سلامت و بهداشت روان ما دارد.

اولین جز خود آگاهی، شناخت ویژگی‌ها و صفات خویش است.
یک قسمت با اهمیت از نحوه نگریستن به خودمان عبارت است از: ارزیابی مثبت و منفی راجع به خودمان.
این نحوه نگرش به خود، اعتمادبه‌نفس ما را می‌سازد. (شایان ذکر است که شکل‌گیری عزت‌نفس و خودپنداره در ما از دوران کودکی آغاز می‌شود.)

دومین جز از خودآگاهی، شناخت توانایی‌ها، استعدادها و پیشرفت‌هایمان است.
یکی دیگر از اجزای خودآگاهی، تصویر واقع‌بینانه‌ای است که از خود داریم.
پذیرفتن خود واقعی و هم‌سو‌کردن آن با ایده‌آل، تصویری که ما دوست داریم و می‌خواهیم مانند آن باشیم، نیازمند تمرین و کسب مهارت خودآگاهی است.

 

خودشناسی
                                                                               مهارت خودآگاهی

 

جز چهارم خودآگاهی شناخت افکار، ارزش‌ها و باورهای‌مان است. مجموعه افکار ما باورهای ما را می‌سازند و مجموعه‌ای از این باورها، ارزش‌های ما را به وجود می‌آورند. در حقیقت افکار، باورها و ارزش‌های ما چارچوب و ساختار ذهنی ما را تشکیل می‌دهد و ما بر اساس این چارچوب یا ساختارهای ذهنی، اطلاعات دریافتی از محیط پیرامون را پردازش می‌کنیم و بر مبنای آن به دنیا و محیط پیرامونمان نگاه می‌کنیم و در خصوص دیگران، خودمان و محیط اجتماعی خود رفتار و قضاوت می‌کنیم.
آخرین جز و مهم‌ترین جز خودآگاهی که رابطه تنگاتنگی با اجزای آن دارد، شناخت احساس رضایت و نارضایتی ما از خودمان، زندگی خود یا احساس تغییر است. شناخت اشتباه‌ها، نقاط ضعف، نارضایتی‌ها و شکست‌ها، اولین قدم در جهت شناخت تغییر و اقدام در جهت رفع و اصلاح آن است.

از آنجا که نوع رفتار ما ناشی از احساسات، افکار و نگرش، نوع برداشت‌ها، طرز تلقی، باورها و میزان اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس ماست، کسب مهارت خودآگاهی عامل مهمی در ارتباطات، موفقیت‌ها و شکست‌هایمان به شمار می‌رود. این توانایی عاملی است که موجب می‌شود افکار ما به توانمندی‌ها و نقاط مثبت‌مان معطوف شود. به طور کلی، کسب مهارت خودآگاهی، منشأ رفتارهای سازنده مفید، مسئولانه و احترام به خود است.

 

هفته آینده در نوشتار (مهارتی به نام خودآگاهی(۲)) با ما همراه باشید…

 


زهرا سادات هاشم پور

5+
Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *