مازراتی ، گنجینه ایتالیایی

پنج برادر مازراتی به نامهای آلفیری، بیندو، کارلو، اتوره و ارنستو در سال ۱۹۱۴ کمپانی مازراتی را تاسیس کردند تا برای تیم Diatto جهت شرکت در مسابقات موتور دو لیتری تولید نمایند. سال ۱۹۲۶ با ورشکستگی دیاتو، مازراتی به فکر تولید اتومبیلی با برند خود جهت شرکت در مسابقات اتومبیلرانی افتاد. مازراتی از همان ابتدا شهره به ساخت موتورهای حجیم ۶، ۸و۱۶ سیلندر بود و موتورهای ۱۶ سیلندر آن به صورت دو ردیف هشت سیلندر خطی طراحی میشد که به همین دلیل فضای بسیار بزرگی را اشغال می نمود. مقر اصلی مازراتی که ابتدا در بلونیای ایتالیا قرار داشت بعدها به مودنا نقل مکان کرد. در میدان مشهور شهر بلونیا به نام piazza maggiore مجسمه نپتون ( الهه آب، شادابی وزندگی) قرار داشت که یک نیزه سه شاخ را در دستان خود میدید، این نیزه سه شاخ از همان ابتدا به عنوان لوگوی مازراتی انتخاب شد و تا کنون نیز بدون تغییر باقی مانده است. سهام مازراتی در سال ۱۹۳۷به خانواده اورسی فروخته شد و همه برادران به غیر از آلفیری که قبلا فوت کرده بود به عنوان مهندس در کمپانی سابق خود به فعالیت ادامه دادند. در این سالها علی رغم قدرت بلامنازع آلمانی ها در مسابقات اتومبیلرانی مازراتی توانست مسابقات فراوانی را با کسب مقام به پایان برساند خصوصا مسابقه ایدیانا پلیس۵۰۰ تا مازراتی به عنوان تنها ایتالیایی باشد که توانسته است در مسابقات ایندی ۵۰۰ به مقام قهرمانی دست یابد. در دوران جنگ جهانی دوم مازراتی رو به قطعه سازی برای ارتش ایتالیا آورد. پس از جنگ با پیوستن آلبرتو ماسیمینو( که قبل از این مهندس فیات ، فراری و آلفارومئو بود) به مازراتی روح تازه ای در کالبد این کمپانی دمیده شد، خصوصا این که در همین سالها راننده شهیر آرژانتینی به نام خوان مانوئل فانجیو نیز به مازراتی پیوست تا نیزه سه شاخ مسابقات فراوانی را در دهه ۵۰به نفع خود به پایان برساند.

در همین دهه ۵۰ مازراتی علاوه بر مسابقات ، روی تولید گرن توررهای شهری نیز متمرکز شد که مدل ۳۵۰۰GT برای آنها یک نقطه عطف در این زمینه بود. موتور این مدل ۶ سیلندر ۳٫۵ لیتری برگرفته از مسابقات اتومبیلرانی بود که سبب شد ۲۲۰۰ دستگاه از این مدل اسپرت به فروش برسد.بعد از آن مدل ۵۰۰۰GT به سفارش شاه ایران تولید گشت که از جمله سریعترین خودروهای شهری زمان خود محسوب میشود. پس از آن نیز مدلهای متنوعی همچنین Mistral  کوپه و اسپایدر ، اولین نسل از سدان چهاردر کواتروپورته روی خط تولید رفتند.

 

اما درسال ۱۹۶۸ آدولفو اورسی سهام مازراتی را به سیتروئن فرانسه فروخت تا طرف فرانسوی از موتورهای مازراتی در مدل اسپرتی همچنین SM استفاده نماید و فناوری تعلیق و هیدرولیک خود را در اختیار مازراتی قرار دهد، علاوه بر این سیتروئن در مدل DS رالی نیز از تجربیات مازراتی در دنیای مسابقات اتومبیلرانی استفاده نمود. در این زمان مالکیت سیتروئن مدلهای Bora که اولین موتور وسط مازراتی بود با سیستم تعلیق مستقل سرچهارچرخ ، نسل دوم کواتروپورته با موتور V8 به قدرت ۲۶۰اسب بخار، مدل Merak و مدل خمسین(براساس گیبلی) با طراحی برتونه روانه بازار شدند. اتومبیلی که نمونه ای از آن هم اکنون در کشورمان موجود می باشد. اما بحران سوخت سال ۱۹۷۳ تمام اسپرت سازان را به چالش کشید و در این بین هم مازراتی با بحرانی جدی رو برو شد چرا که دولت ایتالیا سیاست ریاضت اقتصادی را در پیش گرفت و از آنجا که بیشتر محصولات مازراتی در خود ایتالیا به فروش میرسید ضرر هنگفتی متوجه این کمپانی گردید.

علی رغم تمام تلاش شهردار مودنا و وزیرصنایع ایتالیا، سیتروئن اعلام کرد قصد دارد مازراتی را به فروش برساند. الخاندور دی توماسو راننده مسابقات اتومبیلرانی و صاحب سرمایه آرژانتینی که در ایتالیا زندگی می کرد، سهام کامل مازراتی را خریداری و به سرعت برای بازسازی توان مالی کمپانی مدل گرن تورر Kyalami را روانه بازار نمود. نسل سوم از کواتروپورته نیز با طراحی ایتال دیزاین به بازار عرضه شد. در همین دوره مازراتی بیشتر روی تولید کوپه اسپرت های موتور جلو متمرکز شد، کوپه هایی همچون مدل Biturbo که علاوه برموتور جلو بودن برای اولین بار در آنها از دوتوربو استفاده شده بود . اما قبل از شروع دهه ۹۰ کرایسلر ۱۵٫۶% از سهام مازراتی را خرید شراکتی که سود چندانی هم برای دو طرف به همراه نداشت، مدلهای Karifو Shamal که از کاربراتورهای ساخت وبر سود میبردند نیز قبل از ده ۹۰ به بازار عرضه شدند.

 

در همین سالها غول خودروسازی ایتالیا یعنی فیات توانست ۴۹% از سهام مازراتی را از دی توماسو خریداری نماید. مازراتی بارچتا و گیبلی نسل دوم در همین زمان طراحی و تولید شدند سپس در سال ۱۹۹۳ فیات باقی مانده سهام را هم از دی توماسو خریداری کرد تا به عنوان تنها صاحب مازراتی شناخته شود. فیات ابتدا سعی نمود که چهره مازراتی را تغییر دهد و آن را به عنوان تیپ لوکس فراری به دنیا معرفی نماید سپس با همکاری کرایسلر به شدت به دنبال تسخیر بازار آمریکا رفت که اتفاقا در این راه موفق هم عمل کرد و آنگاه یک کارخانه جدید و فوق العاده پیشرفته برای مازراتی ساخت و مدل های افسانه ای MC12 (براساس فراری انزو) و نسل جدید کواتروپورته را روانه بازار نمود. اما در سال ۲۰۰۵ این کمپانی تشخیص داد بهتر است مازراتی ورژن اسپرت آلفارومئو باشد تا تیپ لوکس فراری و به همین دلیل هم آلفارومئو ، مازراتی و آبارث را تحت عنوان یک مجموعه کنار هم قرار داد که البته در سال ۲۰۱۵ کنسل شد. اما نسل ششم از کواتروپورته در سال ۲۰۱۳ قدرتمندتر از همیشه برای رقابت با مرسدس S کلاس روانه بازار شد و گیبلی هم بازار مرسدس Eکلاس را نشانه رفت. تولید نسل فعلی از مدل پرفروش گرن توریسمو نیز در سال ۲۰۱۶ به پایان  رسید و نسل جدید از این خودرو در کنار لوانته و آلفیری به بازار عرضه میشود.  


4 thoughts on “مازراتی ، گنجینه ایتالیایی”

دیدگاهتان را بنویسید