چگونه تصویری را که فرزندمان از خود دارد، بهبود ببخشیم؟ (بخش دوم)


کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar

 

تصویرذهنی کودک از خود، در موفقیت و سعادت او نقش مهمی دارد. کودکانی که دنیا را جای خوب و زیبایی می‌دانند، و بر این باورند که انسان خاص و دوست‌داشتنی هستند،  در مقایسه با کودکانی که دچار تردید و نگرش منفی هستند، مزایای فوق‌العاده‌ای دارند. انسان توانمند مانند باغی است که شکوفه‌های آن حاصل دانه‌هایی است که در کودکی در ذهن او می‌کاریم، دانه‌هایی که به او می‌گویند چه کسی هست و چه کسی خواهد شد. در مقاله (چگونه تصویری را که فرزندمان از خود دارد، بهبود ببخشیم؟ (بخش اول)) به بررسی چند مورد از رفتارهایی که باعث بهبود تصویرذهنی کودکان از خود می‌شود پرداختیم، در این نوشتار به بررسی دیگر موارد خواهیم پرداخت.

 

۶) کودکان را تشویق کنید که در مورد هر چیزی در زندگی به وجد بیایند و هرگز عبارت خسته هستم را نگویند.

 

 

کودکانی که واقعا احساس خستگی می‌کنند عزت‌نفس پاینی دارند. علت اینکه بچه‌ای از این لفظ استفاده می‌کند این است که نمی‌داند چگونه از وقت خود به‌نحواحسن استفاده کند و بنابراین مسئولیت را متوجه پدر یا مادر می‌کند. همیشه به کودکان یادآوری کنید که خستگی و بی‌حوصلگی یک انتخاب است. در هر لحظه‌ای کارهای بسیاری می توان انجام داد مانند: مطالعه، دویدن، تحقیق و بررسی، بازی، فکر کردن، انجام مدی‌تیشن، ماهیگیری، شکار، توپ بازی و …
هرگاه که بچه‌ها احساس کم‌حوصلگی کنند و با استفاده از عبارت فوق دیگران را مقصر قلمداد کنند، و شما از آن‌ها حمایت کنید، عزت‌نفس آن‌‌ها را شکسته‌اید. در این زمان شما باید به آن‌ها آموزش دهید. دکتر وین‌دایر در کتاب (چگونه فرزندانی خلاق داشته باشیم) می‌گوید: زمانی که دخترم به من می‌گفت بی‌حوصله هستم، به او چنین پاسخ می‌دادم: ((همین الان فهرستی به تو می‌دهم از بیست کار مختلف که به جای انتخاب بی‌حوصلگی، یکی از آن‌ها را انتخاب کنی. من نمی‌دانم بی‌حوصلگی یعنی چه، این همه مطلب برای یادگیری هست؛ پس در زندگی جایی برای بی‌حوصلگی نمی‌بینم.))
کودک کم حوصله کودکی است که از تنهایی لذت نمی‌برد و علت این امر این است که او از کسی که با او تنها است لذت نمی‌برد. این عبارت مختصر و مفید مربوط به عزت‌نفس است. بچه‌هایی که عزت‌نفس بالایی دارند خیلی کارها می‌توانند انجام دهند و برای انجام کارها نیز متکی به دیگران نیستند.

 

۷) به بچه‌ها یاد دهید استقلال را انتخاب کنند نه وابسته‌بودن را.

 

 

کودک وابسته در اثر اشتباه والدین تشویق نمی‌شود تا مستقل باشد، در نتیجه از عزت‌نفس پایینی برخوردار خواهد شد. از آنجایی که بچه‌ها طبیعتا وابسته هستند، نیاز به آن مقدار پرورش و تعلیم و تربیت دارند تا اعتمادبه‌نفس آن‌ها را تقویت نماید تا بتوانند دنیایی را که با آن روبه‌رو می‌شوند را تحلیل کنند و خود از عهده برخورد با مسائل برآیند. همه بچه‌ها این مطلب را می‌گویند که ((من خودم این کار را انجام می‌دهم))، بچه‌ها دوست دارند احساس استقلال کنند تا عزت‌نفس بالایی داشته باشند و شما می‌توانید دست از ادعای مالکیت خود به کودکان بردارید و آن‌ها را تشویق کنید تا به طور مستقل فکر کنند. استقلال، عزت‌نفس را تقویت می‌کند، در حالی که وابستگی، عزت‌نفس را از بین می‌برد.

 

۸)به کودک بیاموزیم درمورد دیگران قضاوت نکند.

 

 

علت اینکه انسان در مورد دیگران قضاوت و پیش‌داوری می‌کند این است که می‌خواهد دیگران را تحقیر کند تا درباره خودش احساس خوبی داشته باشد. بنابراین این روش، کار کسی است که عزت‌نفس پایینی دارد. اگر شما واقعا برای خود احترام قائل باشید هرگز از طرف کسی که با شما متفاوت است مورد تهدید قرار نمی‌گیرید. به کودکان بیاموزید که برای همه کس و برای هر طرز فکری، احترام قائل باشند. یادمان باشد که صرف‌داشتن نظر در مورد مسائلی مانند فقر، گرسنگی، جنگ اتمی، مسائل مذهبی یا هر موضوع دیگر، چیز پیش‌پا‌افتاده و بی‌ارزشی است، اما داشتن تعهد برای پایان‌دادن به این مسائل ادعای مهم و باارزشی است. لذا به کودکان بیاموزید داشتن نظریه بدون تحقیق و بررسی، فاقد ارزش و اعتبار است.

 

۹) به کودکان بیاموزید با خود رک و صادق باشند.

 

 

کودکان هرگاه  که خود را فریب می‌دهند، نظرشان در مورد خودشان تخریب  می‌شود. کودکی که دچار خود فریبی می‌شود، دنیای بزرگی می‌سازد تا دیگران را نیز فریب دهد و در نهایت نظر دیگران را دلیل این دنیای خود ساخته می‌داند. کودکی که یاد بگیرد با خود رو راست باشد، دارای عزت‌نفس خواهد بود، اگر همیشه برای صداقت و راستگویی ارزش قائل باشیم، این امر قابل آموزش خواهد بود. به عنوان مثال دروغ نگوییم تا مجبور شویم فرزند خود را به دلیل همین کار سرزنش کنیم. در واقع باید تمهیداتی بیاندیشیم تا همیشه شرایط برای گفتن حقیقت فراهم باشد، و در عین حال کودکمان را به دلیل گفتن حرف راست تنبیه نکنیم. اگر کودک یاد بگیرد که برای عزیز‌بودن نزد پدر و مادر نیازی به تظاهر ندارد، به او کمک کرده‌اید تا خود را با زندگی و نیز با دنیای درون خود هماهنگ کند.

 

۱۰) به ظاهر کودکان توجه داشته باشید.

 

 

برای کودکان خود برنامه‌ای داشته باشید تا به سلامتی و نیز به جذابیت آن‌ها توجه کافی شود. در واقع باید با رفتار خود به آن‌ها نشان دهیم که به فکر سلامتی و وضع ظاهر آن‌ها هستید. اگر کودک شروع به هر نوع برنامه ورزشی یا کاهش وزن کرد، او را تشویق کنید تا تصویر خوبی از خود داشته باشد. حضور شما در این نوع فعالیت‌ها، ادامه کار فرزندتان را تضمین می‌کند. اهداف ساده‌ی روزمره برای خودسازی، حمایت روحی و درونی مهم است و آخر سر، عزت‌نفس در واقع چیزی جز روحیه بالا نیست.


۱۱
)
کودکان را تشویق کنید که مثل آدم‌های سالم فکر کنند نه مثل آدم‌های مریض.

 

 

به کودکان بیاموزید که بتوانند سرماخوردگی خود را معالجه کنند، از درد و ناراحتی، خود را خلاص کنند و در مورد بدن خود مثبت فکر کنند و با خود عهد ببندند که یک عمر سالم زندگی کنند. وقتی کودکان از مریضی خود شکایت می‌کنند، مریضی آن‌ها را تشدید نکنید. کودکی که فکر بیمارگونه دارد، نمی‌تواند به قابلیت خود برای سالم‌بودن فکر کند. سعی‌کنید کودکان را تشویق کنید که فکر کنند سالم هستند. مثلا: ((قول می‌دهم تو هرگز سرما نمی‌خوری_ تو قوی و سالم هستی.))
کودکی که همیشه خود را مریض بداند فکر می‌کند قدرت شفا‌دهنده‌ی دنیا در قرص، ترحم، دلسوزی دیگران و توصیه‌های آقای دکتر است. اما واقعیت این است که بدن انسان خودش یک قهرمان است و فقط خود بدن می‌تواند بیماری را شفا دهد. اگر خود را مریض بدانید، از قدرت شفا‌یافتن توسط خودتان ناامید می‌شوید. اما اگر فکر کنید سالم هستید و ویژگی‌های سالم‌بودن را تشویق کنید، به کودکان کمک می‌کنید تا خود را سالم حس کنند و از یک رشته مریضی‌های ناخواسته اجتناب کنند.

 

۱۲) وقتی کودکان کار درستی انجام می‌دهند به آن‌ها توجه کنید و مرتب به آن‌ها یادآوری کنید که چقدر خوب هستند.

 

 

دقت‌ کنید بببینید فرزند شما چه کار خوبی انجام می‌دهد و آن را بلافاصله تشویق کنید. هر چه بیشتر توان خود را صرف این کنید که آن‌ها را خوب جلوه دهید، روابط بین شما و کودکانتان بهتر خواهد شد و به آن‌ها بیشتر احساس عزت‌نفس می‌دهید. برای اینکه احساس منفی را که کودکان از خود دارند تغییردهید و برای اینکه کودکانتان آدم‌های صادقی باشند، به آن‌ها فرصت‌دهید خیلی راحت راست بگویند و در ضمن هنگامی که آن‌ها خوب کار می‌کنند، آن‌ها را تشویق کنید. بدین‌ترتیب فرزندان شما خیلی زود این تصویر را از خود می‌سازند که ((من خیلی خوب هستم)) و این همان چیزی است که شما واقعا برای کودکان خود می‌خواهید.

 

۱۳) با کودکان به گونه‌ای برخورد کنید که گویی آن‌ها انسان‌هایی کامل و جامع هستند، نه اینکه در مسیر رسیدن به جایی یا شرایطی خاص در آینده قرار دارند.

 

 

هنگام صحبت‌کردن با کودکتان، از عباراتی استفاده نکنید که نشان‌دهد شما او را کارآموز یا شاگرد خود به حساب می‌آورید. بچه‌های دوساله مانند بچه‌های دوساله صحبت می‌کنند، نباید انتظار داشته‌باشید مانند آدم بزرگ صحبت کنند، از صحبت‌های دوسالگی آن‌ها لذت ببرید. اگر بچه‌ها در سه‌سالگی جای خود را خیس می‌کنند، نشانه یک مسئله مهم اجتماعی نیست. این کار، رفتار‌یست که مقتضای سن بچه است. بچه‌های یازده ساله دوست دارند با هم کشتی بگیرند یا بوکس بازی کنند. باید از همه این رفتارها لذت ببرید و نباید آن‌ها را با رفتار افراد بالغ مقایسه نمایید. این رفتارها، رفتارهای طبیعی، لذت‌بخش و عادی است که بچه‌ها انجام می‌دهند، و باید در همان شرایط نیز دیده‌شوند. با بچه‌ها به گونه‌ای رفتار کنید که گویی انسان‌هایی کامل و جامع هستند، هر مقدار که شما به آن‌ها اطلاعاتی می‌آموزید، همان مقدار هم از آن‌ها یاد می‌گیرید. هر چقدر آن‌ها به دلیل بچه‌بودن کمتر مورد انتقاد قرار بگیرند، از اوقات خود بیشتر لذت خواهند برد و برای خود بیشتر ارزش‌قائل خواهند شد و خود را افراد مهمی خواهند دانست. تصویر سالم از خویشتن، در کودکانی شکوفا می‌شود که در حال‌ حاضر خود را هر چه که هستند، بپذیرند و دیگران را نیز همان‌گونه  که هستند، بپذیرند.

 

۱۴) به کودکان فرصت‌دهید که انسان‌هایی خاص و منحصربه‎‌فرد باشند.

 

 

اگر کودک شما ورزش را بر موسیقی ترجیح می‌دهد و شما انتظار داشته‌اید کودک شما یک موسیقی‌دان شود، به او فشار نیاورید، اجازه‌دهید او دنبال موضوعات مورد علاقه خود باشد. اجازه‌دهید فرزندان شما هر چه هستند باشند، نه اینکه انتظارات خود را به آن‌ها تحمیل کنید و یا آن‌ها را در خانواده با دیگران مقایسه نمایید. اینکه شما به عنوان پدر یا مادر آن‌ها را همان‌گونه که هستند و از آنچه در زندگی لذت می‌بیند، بپذیرید، عامل مهمی‌ست که به آن‌ها کمک می‌کند تا تصویری سالم از خود بسازند. شک و تردید‌ درونی موجب عدم اعتماد‌به‌نفس می‌شود. بهترین کاری که می‌توانید برای کودکان خود انجام دهید این است که برای چیزهایی که می‌خواهند انتخاب کنند، آن‌ها را راهنمایی کنید، اما همیشه به آن‌ها بگویید که شما شخصاً از انتخاب آن‌ها ناراحت نخواهید شد.

 

در مقاله بعدی به بررسی دیگر موارد خواهیم پرداخت،
به امید داشتن فرزندانی موفق و سعادتمند…

 

  • منبع:
     کتاب ( چگونه فرزندانی خلاقی داشته باشیم)) از دکتر وین‌دایر

 

زهرا سادات هاشم پور

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
No votes yet.
Please wait...

7 thoughts on “چگونه تصویری را که فرزندمان از خود دارد، بهبود ببخشیم؟ (بخش دوم)”

  1. تشویق کودکان بخاطر کارهای خوبشون خیلی موثره

    No votes yet.
    Please wait...
  2. دنیای کودکان دنیای شگفت انگیزیه ,عزت نفس دادن به کودکان,تشویق وتنبیه به موقع ,اهمیت دادن به خواسته های معقول کودکان,اهمیت دادن به وضع پوشش کودکان ورفتارهای درست والدین در مقابل دیدگان کودکان ,بازی با کودکان واهمیت دادن به تفریح وسرگرمی های انها مواردی است که باعث می شود کودکانی شاد وبانشاط ,سالم وباعزت نفس در جامعه بار بیایند.

    No votes yet.
    Please wait...
  3. مواردی که در این پست هست مثل قضاوت نکردن دیگران، رک و صادق بودن
    استقلال داشتن، همه این ها مستلزم داشتن این ویژگی ها در یک فرد سالم است
    یا حداقل شخصی که برای رسیدن به این ویژگی ها تلاش کنه،
    پس هرکسی واقعاً نمی تونه یک فرزند سالم از لحاظ روحی تربیت کنه و قبل از
    تربیت کودک باید خودش رو تربیت کنه.

    No votes yet.
    Please wait...
  4. بسیاری از این موارد فقط با عمل کردن پدر و مادر به اونها امکان پذیر وگرنه به خودی خود اصلاح رفتار کودکان امکان پذیر نیست

    No votes yet.
    Please wait...
  5. I am typically to running a blog and i actually recognize your content. The article has really peaks my interest. I’m going to bookmark your site and hold checking for new information.

    No votes yet.
    Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید